tot en met morgen hangt nog de tekening 'the party' van ondergetekende (sander) in de Aanschouw

de tweede nonglossy sandersgeluk is uit: woest, ook dit is weer een pilotversie. In december komt er nog 1, en dan gaan we officieel.....

gelukkig kregen we hulp van de kinderen uit de buurt, want het verwijderen van de plakletters was nog geen gemakkelijk karwei

In Rotterdam kunnen op de Wilhelminakade kunnen vanaf vandaag elektrische voertuigen worden opgeladen. Rijden op elektriciteit is milieuvriendelijk en aanmerkelijk goedkoper dan op benzine. De NRGSPOT, het oplaadpunt waar mensen de accu van hun elektrische scooter, auto of fiets kunnen opladen, is een initiatief van Eneco in samenwerking met RCI (Rotterdam Climate Initiative) en TNT. Rotterdam is vanaf vandaag een stukje schoner, want elektrisch rijden is namelijk milieuvriendelijk en goedkoop. Eneco heeft, met financiële hulp van TNT en RCI, de eerste NRGSPOT geïntroduceerd. Een NRGSPOT is een openbaar oplaadpunt waar 24 uur per dag elektrische voertuigen opgeladen kunnen worden.

Eneco zorgt dat er uitsluitend met Ecostroom geladen wordt. Elektrische auto's, scooters en fietsen gaan aan de lader en de bestuurder kan in de tussentijd naar zijn werk, winkelen of uit eten gaan. Mensen zijn dus niet uitsluitend meer afhankelijk van het eigen oplaadpunt aan huis. Het gebruik van een elektrisch vervoermiddel bespaart kosten en is milieuvriendelijk. Honderd stadskilometers op een tweetaktscooter kosten al gauw 7 euro aan benzine. Tanken aan een NRGSPOT voor die afstand kost 1,5 euro en wie zijn elektronische scooter thuis oplaadt, is nog géén 50 cent kwijt.

dit waren ze dan, de eerste oplage van de nonglossy sandersgeluk, morgen (5 november) komt deel twee uit

Niet gehaald..

Momenteel werken we aan sandersgeluk de nonglossy nr. 2 WOEST. Deze foto van georganiseerde woestheid heeft het in ieder geval niet gehaald... Maandag 5 november 20.00 uur presenteren we nr. 2 in select gezelschap op de Pupillenstraat 68. We hebben net vernomen dat de Pupillenstraat 68 definitief onze thuisbasis zal worden. We waren nog even in spanning want we dachten urban urban in de Maassilo, daar zouden we 2000 bezoekers kunnen ontvangen, voorlopig houden we het nog even op een intieme zestig man.

Later meer hierover!

In het eerste nummer passeren twintig producten. Zodoende heeft het eerste nummer van de nonglossy sandersgeluk ‘product’ als thema meegekregen. Producten die we dagelijks gebruiken, producten die het niet meer zo goed doen, producten die ons dierbaar zijn en producten die ons opvielen. We konden kiezen uit miljarden producten, want er worden miljarden producten gemaakt. Toch hebben we snel gekozen. Producten met een verhaal, producten die iets hilarisch hadden, producten die toevallig in de buurt waren. Een lekker materialistisch begin dus van een nieuw product van sandersgeluk: de nonglossy. Vanaf nu elke eerste woensdag van de maand een nieuwe editie. Een klein tijdschrift over grote onderwerpen. Maar grote onderwerpen weer teruggebracht tot microniveau. De straat, de plek, het gevoel, de stof, de grond.  En in een onzekere markt zijn wij op ons best. Daarom leek dit ons de beste tijd voor de lancering van dit nieuwe tijdschrift: sandersgeluk, dé nonglossy! 

schrijfblok 

Het verbaast me altijd weer dat schrijfblokken zo goedkoop zijn. Deze is 59 cent. Ik heb dat trouwens wel bij meer producten. Lucifers bijvoorbeeld of gevulde kano's of zo'n klein blikje tomatenpuree. Je kunt natuurlijk zeggen: zo'n schrijfblok, het is niet meer dan een stapeltje papier. Maar in al z'n eenvoud vind ik het meer dan dat. Zo staan er lijntjes op, is het gebundeld en zit er een hard kartonnetje achter. Ook heeft elk velletje vaak een geperforeerd randje boven zodat je het papiertje gemakkelijk kan afscheuren. Het enige nadeel aan zo'n schrijfblok is dat je maar één kant van het papier kunt gebruiken. An sich geen ramp, maar omdat daar ook lijntjes staan irriteert me dat een beetje. Op de één of andere manier kleeft aan het kleinste model een beeld dat journalisten altijd zo'n blocnote bij zich zouden hebben, maar eigenlijk heb ik dat nog nooit gezien.  De voorkant van zo'n schrijfblok is eigenlijk standaard lelijk. Of je deze nou bij de V&D, HEMA, Bruna of AKO koopt. Altijd is er weer een ontwerper geweest die zijn best heeft gedaan op een lelijk zogenaamd zakelijk en modern ontwerp. Ik snap het succes van de snobby schriftjes van Moleskine niet zo goed. Natuurlijk zijn ze prachtig, maar juist dat een beetje lelijke aan zo'n blokje wat je on the road koopt bij de AKO, heeft naar mijn mening iets heel charmants

dienblad 

Dit dienblad van de Burger King is op de afvalbak beland tussen Burger King en Bijenkorf. Hoe komt dit dienblaadje daar? Is er iemand met z'n Whoppermenu's naar buiten is gestapt en nadat de buit verdeeld was het blaadje maar op de afvalbak heeft gelegd? Zou er iemand zijn die het blaadje alsnog terugbrengt? Of zou één van de fanatieke medewerkers van de fastfoodzaak het blaadje op gaan halen? Ik denk het niet. Het blaadje is zo nietsig. Het straalt zo geen enkele waarde uit dat niemand zich geroepen voelt zo'n blaadje terug te brengen. Hoeveel van dit soort dienblaadjes zouden er over de hele wereld te vinden zijn? En hoeveel verschillen zouden er zijn tussen de blaadjes van de Burger King en die van de MacDonalds of die van de KFC? Dit blaadje ziet er nogal dun uit. Er zit een klein reliëf in zodat het papiertje dat er op ligt niet gaat schuiven. Op www.horecastyle.nl kun je voor 1,85 euro ex. btw  een fastfooddienblad bestellen van polypropyleen in de kleuren blauw, bruin, grijs, zwart, groen of rood. De afmetingen zijn 31x43,5 cm

fruit 

Dit is fruit van de groenteboer op de 1e Middellandstraat. Ik weet dat de baas een Turk is met rood haar. Een bijzondere verschijning. Er zijn in Rotterdam nog drie andere groenteboeren die op de één of andere manier bijzonder zijn. Je hebt Vreugdenhil. Die verkoopt fruit alsof hij elke druif afzonderlijk heeft opgepoetst. Dan heb je de groenteboer in de Jan Porcellisstraat. Daar heeft iedereen het altijd over en alhoewel ik er vlakbij woon, kom ik er zelden. Ze verkopen er dikke bossen munt en koriander. Er staat er een heel mooi meisje achter de toonbank waarvan ik vermoed dat ze heel slim is. De laatste groentewinkel die ik opvallend vind, is die in de Pupillenstraat. Deze groentewinkel heeft hele vrolijke gele luifels en een gele parasol. Maar het mooiste is dat ze gele plastic zakjes hebben die buiten hangen voor de groenten. Dit is een zeer gestylede setting die de hele Pupillenstraat een stuk vrolijker maakt. Vorige week kocht ik daar Turkse druiven, of eigenlijk druifjes, ze waren fantastisch heerlijk zoet. Ik weet dat de groenteboer aan de 1e Middellandstraat allerlei speciale adressen heeft en heel de regio afrijdt voor de beste kersenboer, de mooiste tomaten.