rineke en sander zaten afgelopen week in de denkhut in het zomerpark van gina kranendonk in zestienhoven. Daarvan maakten we een boekje met een 50tal overpeinzingen en beelden van ons streven naar de dutch paradise experience. Hieronder een aantal overpeinzingen uit het boekje
groene gedachten
Ik zit hier in de denkhut met een doel. Ik moet nadenken. Maar nadenken kan ik ook thuis. Kennelijk denken ze dat ik hier beter nadenk. Of anders nadenk. Misschien wel groener, omdat het groen om mij heen is. Heb ik al groene gedachten ? Vannacht droomde ik van een grote blauwe kliko. Er zaten stickers op van gele bloemen. Het gaat nog niet zo goed met mijn groene gedachten.
gezellig vliegen
Luchthaven Zestienhoven is hier vlakbij. Ik houd niet zo van vliegen, maar hier is het gezellig. Net alsof je in de bus stapt. Allemaal erg overzichtelijk. Aankomst, vertrek, een trapje op het vliegtuig in. Af en toe stijgt er iets op, daalt er iets neer. Allemaal goed bij te houden. Hier kan een overspannen vliegtuigspotter langzaam weer gaan re-integreren.
het konijn
Het konijn is een dagje mee. Dan kan ze ook eens zien waar ze vandaan komt. Of eigenlijk, waar ze thuishoort. Het bos. Maar we laten haar niet los. Het zou wel aardig zijn, maar misschien is ze de natuur wel volledig ontwend, en kent ze geen gevaar. Dan is ze zo de pijp uit. Dus toch maar terug in het rode hok, met zaagsel op de grond. We doen net alsof ze onderdeel is van ons paradijsgevoel. Het is nogal geënsceneerd, maar we hebben niet gezegd dat het allemaal echt was. 
Paradijs = natuur?
Als ik aan het paradijs denk, denk ik niet aan een nieuwbouwwijk. Ik denk aan beekjes en bergen en heuvels en veel bloemen en aan konijnen die met leeuwen spelen en ik denk aan veel zon. Maar als je niet van natuur houdt? Als je houdt van strak en georganiseerd en geasfalteerd? Waar moet je dan terecht in het paradijs?
Genieten
Ooit was ik op de kunstijsbaan met een oom en tante. Ik vond het fantastisch en de tijd ging heel snel en toen was het voorbij. Ik had vervolgens zo'n spijt dat ik niet nog meer genoten had van het moment dat ik daar was op de ijsbaan met mijn schaatsen aan. Ik had meer moeten genieten. Altijd als ik nu geniet denk ik aan dat moment van spijt en probeer ik extra te genieten. Als ik bijvoorbeeld zwem in de zee en ik wil er uit dan ren ik toch nog een keer de zee in omdat het anders weer voorbij is.
Strand
Waar nu het strand is komen huizen. Ik dacht dat het strand zou blijven. Ik vond dat een verbetering. Voor dat er hier gebouwd werd, was er geen strand. Nu is er een strand, met een woestijn en een ligstoel. Ik zag allerlei paaltjes in het strand. Iets voor de bouw, dat snapte ik wel. Maar waarom paaltjes op het strand? Het strand is goed zo, dacht ik. Houden zo. Maar het strand verdwijnt. Het strand is eigenlijk een verzameling vrije kavels. Mensen kunnen hun droomhuis gaan bouwen aan het meertje. Dat maakt het strand ineens heel sjiek. Eigenlijk lig ik in iemand toekomstige tuin.
Meneer van Leeuwen en de schommel
Elke dag komt meneer van Leeuwen even langs om te kijken hoe het gat met de zomerparktuin. Hij is handig en heeft altijd wel een tip. Paul ging een schommel ophangen in het paradijs. Meneer van Leeuwen assisteerde en gaf aan hoe hoog of laag de schommel moest hangen. Dat leidde tot de foto meneer van Leeuwen bij de schommel.
Ik
Ik zou ook graag een hut willen bouwen. Ik denk dat ik het niet kan. Het ziet er niet al te gemakkelijk uit. Als ik echt in het paradijs zou verkeren, zou ik niet denken dat ik het niet kon. Dan zou ik het gewoon gaan doen. Dan maar een bouwval. Dan zou het wel mijn bouwval zijn.Mijn eigen hut.
