Mijn leven verkent op dit moment de grenzen van de chaos. Elke structuur in mijn bestaan wordt ondermijnd door de waan van de dag. Dat is niet goed, zo leert de ervaring. We hebben als mens een dagelijkse structuur nodig.
Mijn voorbeelden, Martin Bril, wijlen Ischa Meijer, maar ook monomane kunstenaars als Philip Akkerman en Marcel van Eeden zijn of waren allemaal geobsedeerd door een dagelijkse productiviteit. Zij maken elke dag iets. Een column, een tekening, een zelfportret.
Zo zie ik het graag. Een leven in dienst van een dagelijkse routine, waarbij die routine telkens tot een ander resultaat leidt. Het anker van de dag, een houvast in een ongereguleerd bestaan.
Structuur geeft rust, en rust levert vrijheid op. Vrijheid om na te denken, te registreren, te beschouwen, te werken, te genieten. Als het goed is levert structuur dus mooie dingen op.
1 april lijkt mij een mooie dag om hiermee te beginnen. Dan kan ik later zeggen, op 1 april 2006 begon mijn leven structuur te vertonen. Dat is een datum die ik kan onthouden.
Natuurlijk heb ik het vaker geprobeerd en is het al net zo vaak mislukt. Kennelijk zit het creëren van chaos mij in de genen. Maar dan zit het dus ook in mijn erfelijk materiaal dat ik het gewoon weer opnieuw probeer. Met dezelfde koppigheid en vastberadenheid, zonder belemmering van zelfkennis of cynisme opnieuw de daad stellen: ‘Vanaf nu wordt alles anders, wordt alles beter, wordt mijn leven gestructureerd’.
‘Trial and Error’. Laat het maar mislukken, dan probeer ik het gewoon opnieuw. Als dat het verhaal van mijn leven is, dan is dat maar zo.
sander zweerts de jong, zal vanaf 1 april 2006 structuur in zijn leven aanbrengen. Dat staat zwart op wit. Ik leun achterover en kijk met genoegen vooruit. Een gestructureerd leven, hallelujah!