We zijn bezig met de groep makers van sandersgeluk concepten te ontwikkelen voor een nieuwe beeldvorming van Rotterdam. Uitgangspunt wordt een toeristenwinkeltje ‘nieuwe stijl’. Het winkeltje gaat heten: de Nieuwe Stad en krijgt in eerste instantie een plek in het Wereldmuseum in Rotterdam.
We willen laten zien hoe interessant het kan zijn op een ander manier naar je leefomgeving te kijken. Niet teveel laten leiden door de heersende moraal, de heersende politiek, de waan van de verwarrende dag of de media.
In het winkeltje kun je niet de clichébeelden van Rotterdam kopen, en geen clichéproducten Elk ‘product of concept’ dat we gaan verkopen is een statement over “het beleven van de stad”. Hierbij hoort dus ook de aankoop van een mening, de aankoop van een object trouvé van de WestKruiskade, de aankoop van een eenmalige performance op de Erasmusbrug (om maar wat loshangende concepten te noemen)
De eerste drie weken hebben we besteed aan een discussie over de noodzaak van een dergelijke nieuwe beeldvorming, of een winkeltje daartoe de juiste verbeelding is en welke concepten en ideeën hierin een plaats kunnen vinden. Interessante zondagmiddagen, maar je merkt ook direct wie het interessant vindt om lang over de inhoudelijke noodzaak door te praten en wie het liefst aan de slag gaat.
Werken met een redelijk grote groep makers brengt met zich mee dat het niet altijd zo snel gaat als je hoopt. Meningen en visies moeten raken elkaar en ergens moet je op één lijn komen te zitten. Iedereen werkt hard tijdens een brainstorm en toch zijn sommige voorstellen interessanter dan anderen. Aan mij, als ‘leader of the pack’ om dat in goede banen te leiden en ervoor te zorgen dat iedereen uiteindelijk zo in de groep functioneert dat het potentieel van de maker ten volle uitgebuit wordt. Dat betekent in ieder geval dat nu het tijdstip is aangekomen dat de sommigen in de groep aan de slag gaan om beeldmateriaal te maken en anderen nog doorwerken aan het verhaal rondom de noodzaak van een dergelijke ‘conceptstore’ en een krachtige visie daarop.
De groep is divers, maar eigenlijk speelt het nauwelijks een rol. Natuurlijk kijkt iedereen vanuit zijn eigen achtergrond terug naar de stad waarin hij leeft, maar de basis dat we voornamelijk een groep kunstenaars uit Rotterdam zijn is veel belangrijker. Wellicht wordt dat later in het proces toch nog meer een ‘item’. Het kan ook zijn dat we al zo gewend zijn om in een diverse samenleving te leven en te werken, dat de culturele diversiteit vanzelfsprekend wordt. Uiteindelijk, en zo moet het ook, wordt iedereen afgerekend op de kwaliteit die hij aflevert en de eigenzinnigheid waarmee hij in de wereld staat en kunst maakt. Ik hoop dan ook dat dat in dit project het enige is wat écht belangrijk is.
Het winkelidee ontwikkelt zich, en we hebben daarin de ambitie dat het niet blijft bij een eenmalig kunstprobeersel, maar een concept met een lange adem. Dus voorlopig zijn jullie nog niet van me af.