UITNODIGING
Stichting Perdu nodigt u uit voor de literaire avond 'Het Nieuwe
Alternatief', die op 3 juni plaatsvindt.

HET NIEUWE ALTERNATIEF
een andere kijk op engagement en vernieuwing in de kunst

In september vorig jaar verscheen in Vrij Nederland een artikel van Jeffrey Meulman over ‘een nieuwe avant-garde’. Deze avant-garde wordt gekenmerkt door ‘een vriendelijke, open houding’, een sterk gemeenschapsgevoel en een
terugkeer naar persoonlijke theaterperformances.Nicoline Timmer signaleerde in een recent artikel in het tijdschrift Pampus het ‘post-postmodernisme’ in de literatuur. Dit wordt gekenmerkt door een schrijver die zijn lezers dwars door alle postmoderne codes heen, rechtstreeks aanspreekt.‘This thing I feel, I can’t name it straight out but it seems important, do you feel it too?’
Tussen deze twee verschijnselen bestaan overeenkomsten: het verlangen een gemeenschap te vormen, en de persoon van de kunstenaar die in zijn werk naar voren komt. Zou er daadwerkelijk sprake zijn van vernieuwing, mogelijk zelfs een nieuwe avant-garde? En is de term ‘avant-garde’ nog wel op zijn plaats? Aan tafel zit naast Meulman en Timmer Jos Joosten, die in zijn boek Onttachtiging juist schrijft over de teloorgang van het verschijnsel avant-garde. Gespreksleider is kunstenaar en journalist Chris Keulemans. Actrice Lizzy Timmers speelt een compilatie van de voorstelling ‘Later Weiter’, een voorstelling met een tekst die mogelijk kenmerken vertoont van ‘post-postmodernisme’.
Gasten: Jeffrey Meulman, Nicoline Timmer, Jos Joosten, Chris Keulemans en
Lizzy Timmers.

3 juni
Stichting Perdu
Kloveniersburgwal 86
1012 CZ Amsterdam
Tel. 020-4220542
Email perdu@perdu.nl

Voor meer informatie of om te reserveren kunt u bellen of emailen. Graag tot
ziens op 3 juni!

-----

Het Nieuwe Alternatief
Jeffrey Meulman schreef in VN over ‘een nieuwe avant-garde’, die wordt gekenmerkt door een sterk gemeenschapsgevoel en een terugkeer naar persoonlijke theaterperformances. Nicoline Timmer signaleerde in een recent artikel het ‘post-postmodernisme’ in de literatuur: schrijvers die hun lezers weer persoonlijk willen aanspreken. Zou er daadwerkelijk sprake zijn van vernieuwing? En is de term ‘avant-garde’ nog wel op zijn plaats?
Vanavond in Stichting Perdu de discussie.
Gasten: Jeffrey Meulman, Nicoline Timmer, Jos Joosten, Chris Keulemans en
Lizzy Timmers

morgen eerste presentatie
Bijna klaar !?
We hebben een bevredigende oplossing voor de plantjes, we hebben (bijna) een oplossing voor de muziekstukken, er hangt licht, er zijn standen, er is een begin en een eind. Er zijn kleren voor de dansers, alle techniek met het hangend platform zijn fijn-getuned.
Ik weet zeker dat het stuk nog sterker kan worden als het nog wat langer wordt, sommge dingen kunnen uitgebreid worden, of kunnen ergens anders op een andere manier terugkomen. Sommige facetten van de presentatie zullen hun plek beter vinden bij een nog uitgebreidere versie van Paradijs.
Voor mij is dit echt een onderzoek geweest. Ik ben niet getrained in het maken van een dansvoorstelling en zeker in het maken van de dans waren marieke en de dansers de dragende factoren. Soms zat ik erbij en zag dat het goed was, soms dacht ik dat een hele verkeerde kant op ging. Maar uiteindelijk vonden Marieke den Dulk (de choreografe) en ik elkaar wonderwel in de sfeer die de voorstelling moest hebben.
De dansers hebben hard gewerkt, en gingen ook gaandeweg steeds beter aanvoelen welke voorstelling wij wilde maken. Ze zitten nu vol met blauwe plekken en lichamelijke kwaaltjes.
Voor mij smaakt deze vijf weken in een studio naar meer. Ik maak zelf vooral dingen in een dag. Iets in vijf weken maken is wel zo leuk. Nu maar hopen dat het publiek het ook wat vindt.

Object: Citroenmelisse
Materiaal: papier, zaadjes
Kosten: 1,95 euro
Datum en tijd: zaterdag 16 april, exacte tijd onbekend
Plaats: Dille en Kamille Rotterdam

Reden dat het mij gelukkig maakt:
Zaaien en oogsten. Niets is bevredigender dan dat. En hier kan je thee meezetten. Deze zomer drink ik niets anders meer dan mijn eigen citroenmelissethee.

nog 2 dagen tot presentatie
Als ik bovenstaand zinnetje opschrijf, voel ik voor het eerst wat echte spanning. Dit is niet lang meer.
Ik had nog wel langer gewild. Ik voel ook dat deze presentatie over paradijs zich wel leent voor verdere uitbreiding van het materiaal. Maar eerst wat we nu hebben strak krijgen.
Marieke heeft gisteren met de dansers gewerkt aan een nieuw stukje.
Ik vod dat zelf erg mooi geworden. Het is nu wel veel voor de dansers om het nieuwe materiaal nog eigen te maken, ook daarvoor zouden extra dagen welkom zijn geweest.

We hebben nog steeds een dramaturgisch probleempje.
In het paradijs staan plantjes, die hebben in de presentatie een duidelijke functie. Maar voor sommige stukken zijn ze ook echt lastig dat ze er staan. Het probleem is dat we ze niet met goed fatsoen kunnen wegzetten ergens tijdens de voorstelling. Want als je ze in de vensterbank zet, zeg je iets wat je niet wilt zeggen (bv de omvorming van paradijs naar burgerfatsoen ofzo), als je ze bij elkaar zet ontstaat een perkje, wat ook niet echt klopt volgens mijn licht-anarchistische idee van het paradijs. Maar als je ze laat staan, komen sommige stukken in de knel (of wordt het gewoon gevaarlijk). Een probleem waar we nog steeds geen echt goede oplossing voor hebben.

Ook hebben we nog niet echt hele sterke oplossingen voor de overgangen van het een naar de ander. Daardoor is het drie kwartier aan materiaal nog geen echte eenheid. Het kan wel, maar het kan volgens mij echt nog beter. Kortom, we hebben nog twee dagen om mooie, natuurlijke lasjes te maken. Als dat lukt, ben ik denk ik wel tevreden.

nog 3 dagen tot presentatie
de laatste dagen, en we moeten niet aan alles gaan twijfelen. Jasper le Clercq kwam de nieuwe muziek brengen, wat wonderwel werkte, maar waardoor de andere muziek weer nogal uit het lood gebracht werd.
Gisteren ook weer een nieuwe volgorde uitgeprobeerd en die is beter, logischer.
De samenwerking is volgens mij nog steeds uitstekend. Wij gaan er bij sandersgeluk vanuit dat de beste samenwerking die is, waarbij je het uiteindelijk niet afziet aan het resultaat. Dus geen twee componenten die uiteindelijk met een soort sterke lijm aan elkaar worden geplakt, maar vanaf het begin een gezamenlijk doel. Ik den k dat marieke en ik dat hebben bereikt.
Op een gegeven moment is de situatie ontstaan dat het voor iedereen handiger was als marieke met de dansers communiceerde en ik met marieke, en dat vind ik een hele prettige manier. Daardoor komt er wel een zwaardere last op de schouders van marieke omdat zij continu moet uitleggen aan de dansers hoe we het willen hebben.
Ik vind het ontzettend belangrijk welke sfeer de presentatie uitademt. Ik heb het gevoel dat dat wel goed zit, hoewel een esthetisch onbehagen zo nu en dan nog steeds mij bevangt. Het komt er vooral op neer dat de dansers deze esthetiek niet nog verder gaan invullen, want dan wordt het echt too much. En dat willen we niet, nee, dat willen we niet.

nog 4 dagen tot presentatie
Het gaat erom spannen, de laatste dagen. Nog veel te doen.
Sommige stukken korter maken, sommige weer langer, of spannender. Andere volgorde uitproberen.
Moet de muziek nog apart opgenomen worden op minidisc ?
Waarschijnlijk gaat de schommel nog verplaatst worden, omdat hij soms vervaarlijk dicht tegen de verwarming komt. Het gaat bijna altijd goed, maar ik wil niet dat het publiek continu naar de verwarming kijkt (of het wel goed gaat).
Verder gaan we een muziekje eruit gooien. Op het einde zit nu een muziekje, maar dat is na het honderd keer gehoord te hebben zo lamlendig, dat we er zelf niet meer naar kunnen luisteren.
Het geeft het geheel iets hangerigs, en dat lijkt me niet een passend einde.
We gaan nu elke dag aan het einde een doorloop doen.
Ik moet nu oppassen dat ik niet teveel ga vertellen aan iedereen over de voorstelling, anders is het verrassingseffect natuurlijk helemaal weg. Dit dagboekje is vooral bedoeld als inkijkje hoe zo'n vijf weken in de studio nu verlopen.
Zo dus.