Dit zijn mijn eerste woorden op 't log. En het is meteen een plechtige aankondiging. Want morgen begint mijn serie van een maand: Elke dag iets nieuws. Dit naar aanleiding van de en ik mag ook zeggen mijn geluksgoeroe Maarten C. Berg.
Op pagina 34 staat een klavertje vier met daarnaast: "Opdracht:Doe de komende maand elke dag iets nieuws. Dit mogen kleine dingen zijn (een nieuw gerecht maken, een nieuwe route door de stad lopen, een avond de televisie uitlaten, etc). Doe ook drie keer iets met een wat grotere impact (lid worden van een vereniging,het boeken van een vakantie naar een jou onbekend land, etc). Kijk na een maand of er activiteiten zijn die je wilt herhalen."
Morgen iets nieuws dus, ik ben benieuwd, ik roep mezelf hier dan ook toe: Verras me, verras me!"

even een link naar een serie waarvan iedereen zich weleens voorneemt om te doen, en wat er altijd tof uitziet als je het volhoudt.

ik kwam op de site van harmen de hoop deze foto tegen.

na zestig jaar houdt de rotterdamse kunststichting op met bestaan
en nodigt ons uit voor een feestelijke afscheidsavond.
er komt een nieuw rotterdams vehikel, de rotterdamse raad voor kunst en cultuur.
wat er nu werkelijk verandert, is eigenlijk onduidelijk.
een politieke operatie die geld moet opleveren, maar voorlopig alleen maar geld heeft gekost.
is natuurlijk geen ramp, een verandering kost altijd geld.
maar ik vind het raar dat niemand mij nog goed heeft kunnen uitleggen wat er nu anders is.
bij wie moet ik nu gaan aanschuiven voor geld.
met wie moet ik nu gaan praten over goede of slechte ideeen
en wat is de echte reden dat de rks is opgeheven ?
werden ze misschien een tikkeltje te eigenzinnig ?
allerlei vragen waarop ik voorlopig geen antwoorden heb
en dan ben ik nog geinteresseerd in politiek en werkzaam in de culturele sector
moet je nagaan.
er klinkt iets ironisch door in de aankondiging van de feestelijke afscheidsavond van de rotterdamse kunststichting.
maar ik kan de vinger er niet op leggen

dansateliers is een plek in rotterdam.
een onderzoekslaboratorium voor dans.
ik ben gek op onderzoeksplekken.
een tijdlang met mensen in een studio.
en maar uitproberen
totdat je iets hebt, een beeld, een beweging waarvan je denkt:
dit zou best eens kunnen werken.
ik ga samen met choreografe marieke den dulk
en de dansers mirte courtens en yoram mosenzon
vanaf 21 maart vijf weken in dansateliers zitten.
vanaf hier een dagelijks verslag.

• Aan de slag!
• Wat doen we in maart?
• Waarom zijn we ook al weer zo leuk?
• Echt en oprecht
• Focussen.. Ja zelfs wij moeten dat doen. Wars van mode en hypes

Dat zijn zo van die dingen waar we het morgen in de vergadering over moeten hebben, denk ik…

Paradijs – een dansonderzoek

Ik heb een paar dingen opgeschreven waarvan ik dacht dat ze als uitgangspunt kunnen dienen voor het onderzoek. Waaschijnlijk zou elk punt afzonderlijk kunnen gelden als voldoende uitgangspunt om een onderzoek op te baseren, dus daarin moeten we kiezen wat we belangrijk vinden.

1. er is geen angst

de wereld en de maatschappij zoals wij hem kennen en ervaren, wordt voor een deel in beslag genomen door angst. Het zijn soms ondefinieerbare angsten, soms klein en wispelturig, soms groot en veelomvattend. De mens lijkt soms het slachtoffer te worden van zijn eigen nieuwsgierigheid. Wie nieuws-gierig is, krijgt als het ware de wereld over zich heen, in zijn volle hevigheid en in al zijn gebreken.
Men lijdt immers het meest, door het lijden dat men vreest.
Men vraagt zich af, hoe het is als men geen weet heeft gehad van maatschappelijke verhoudingen, van verwachtingspatronen, van conflicten etc.
En wat ontstaat er als er bijvoorbeeld geen angst is voor pijn, of als je geen weet hebt van pijnlijke situaties.
(dus iser geen twijfel in gedrag en handeling, men denkt niet na of iets goed of fout is, men heeft geen weet van eventueel fatsoen of recalcitrantie)

2. er is geen verlangen

Ik noem de mens weleens een vat vol angst en verlangens, de rest is bijzaak. Afgezien dat het wellicht ietwat simplistisch en gechargeerd over kan komen, is verlangen een van de mens belangrijkste drijfveren voor zijn handelen. Verlangen naar seks (lust), verlangen naar macht, het verlangen ooit een ander soort mens te worden (spiritueel verlangen), het zijn grootheden van de menselijke maat.
In het paradijs zoals ik het graag wil neerzetten, is van angst noch verlangen sprake. Er is geen verlangen om beter te zijn, er is geen verlangen naar elkaar. Alleen de vanzelfsprekendheid geldt.

(er is een plek waar angst en verlangen samenkomt, in het verhaal de boom der kennis van goed en kwaad)

3. er is, behalve lichamelijk verschil, geen verschil tussen man en vrouw

In het sprookje waarin eva adam van de appel laat eten, is de vrouw vanaf dat moment ondergeschikt aan de man. Zo klinkt immers haar toorn. Tot die tijd leefde de man en de vrouw als in een totale twee-eenheid, waarbij zij zowel in kracht, sensatie, snelheid, elkaars gelijken zijn. Omdat wij in dit onderzoek niet het paradijsverhaal als uitgangspunt nemen maar eigenlijk het moment voor de verleiding van de slang, zal er dus sprake zijn dat de vrouw en man elkaars gelijken zijn, geen verlangen naar elkaar koesteren, dat elke koestering, of seksepatroon ontstaat door functionaliteit of vanzelfsprekendheid. (wie is er het dichtst in de buurt, etc)
Misschien kunnen we wel een klein, maar fataal verschil aanbieden, als voorbode voor het noodlot dat hen zal treffen, namelijk (4)

4. zowel de man als de vrouw zijn nieuwsgierig; de vrouw overtreft hierin de man

om het paradijsverhaal toch nog enigszins te volgen is er sprake van een ongebreidelde nieuwsgierigheid, waarbij de vrouw uiteindelijk nieuwsgieriger blijkt dan de man (niet de verleiding van de slang is uiteindelijk doorslaggevend, maar vooral de nieuwsgierigheid naar de verboden boom der kennis van goed en kwaad)
Een onderzoekende geest, een onderzoekend lichaam en een ruimte die ruim de mogelijkheid geeft om te onderzoeken, om in rond te dwalen. (vrijplaats)


5. men kent geen verleden, noch een welomschreven toekomst (het onbeschreven blad)

de adam en de eva figuur zijn niet als kind geboren, maar waren er opeens, dus het kan zijn dat wat wij als kinderlijk ervaren, voor hun normaal is (het spelende kind).
Omdat zij de eerste mensen waren, en niemand hun iets kan leren, is voor hun toekomst een ondefinieerbaar begrip. Zij ervaren het nu als het enige waardevolle.




6. men kent geen verveling, elke activiteit gebeurt met de grootst mogelijke concentratie

de wereld zoals die in de tuin van Eden is een van harmonie en gelukzaligheid. Onze taak is om die harmonie en gelukzaligheid te verbeelden. In mijn hoofd blijft dan toch vooral de ‘zinvolle’ activiteiten een grote rol spelen. Je doet wat je moet doen om te overleven, en dat met de grootst mogelijke plezier, vanzelfsprekendheid (en met een voortschrijdend inzicht) en concentratie (flow).




De spanning van de voorstelling moet denk ik gaan zitten in het feit dat de twee figuren ook een beetje ongeleide projectielen zijn. (Fearless Creatures from Paradise) , in combinatie met de concentratie van het bouwen.

Ik las in, hmm, waar las ik dat? Oh ja

in de Viva

in de sauna

in Scheveningen

dat Carice van Houten preuts was, dat zei ze zelf hoor. Dat ze wel naakt in films durfde, maar niet graag naar de sauna ging. Dit was niet alleen omdat zij haar naakte lichaam liever niet live aan een publiek toonde, maar ook omdat zij  niet graag geconfronteerd werd met het naakt van anderen.

Goh.

Het is niet zo dat ik specifiek veel waarde hecht aan de mening van Carice van Houten - ik ken haar niet nochtans en ik vond haar heel mooi in Minoes, maar dit even terzijde -, maar zo had ik er nog nooit over nagedacht.

Ik vind het juist feestelijk om een avond lang naakte mensen aan mij voorbij te zien trekken. Ik kom nu op een wat kleuterachtige verbazingsuitspraak waar ik de laatste tijd wel vaker last van heb, maar goed:

"Er is echt geen lijf hetzelfde!"

Jezus, Rineke. Is dat echt de enige bespiegeling die je na zo'n zes uur sauna kunt geven?

Nou, wat me ook nog opviel was dat vrouwengroepjes de hele avond in kringetjes staan, zitten en zwemmen. En maar praten en het maar met elkaar eens zijn: "ja dat heb ik ook, zo ervaar ik dat ook, oh wat grapppig laatst had ik precies hetzelfde."

Heb ik al eens verteld hoe goed de sauna in Scheveningen is? Na enige tijd saunadakloos geweest te zijn (omdat Sauna West, de - met zo'n streepje op de e, maar dat kan ik hier in pivot niet vinden - sauna van Rotterdam van de ene op de andere  dag dicht ging) ben ik hier nu vier keer geweest en echt: goud. Gelukkig wordt dit weblog nog maar door heel weinig mensen gelezen, dus ssst mondje dicht. Het zit ook echt op zo'n verscholen plekje: aan de boulevard, een stukje verder richting het Zuiden na het Kurhaus. Niet doorvertellen he - weer een streepje alleen dan de andere kant op.

Ja, voor de echte uittips, plekken die nog niemand kent, moet u hier wezen!

En dit is dus een zelfgemaakte sauna... Die googlede ik met de afbeeldingen optie van deze reeds genoemde zoekmachine. Kijk voor meer avonturen in de natuur op www.bill-hay.com alwaar ik deze fijne foto vond.

Bij de Zeeman kocht ik ook nog deze muts. 

 

Omdat ik eigenlijk maar een keer per week iets voor mijn geluk koop, valt dit object buiten de serie. Maar luister: deze muts was in de uitverkoop bij de Zeeman 20 cent. Daar word ik dus ook heel gelukkig van! Ik ben namelijk dol op belachelijk goedkoop. En het is echt een super te cool kekke muts hoor. En nog nuttig ook nu het zo vriest.