Geluk kopen 3

• Object: doosje met kuikentjes
• Materiaal: kunststof en ijzer
• Kosten: 99 eurocent voor 16 kuikentjes in een doosje
• Dag en tijd: zondag 27 februari om drie over twee
• Plaats: Zeeman Textielsupers op het Binnenwegplein

• reden dat het me gelukkig maakt:

Ik heb zin in het voorjaar en deze kuikentjes ondersteunen dat gevoel. Daarbij is het jeugdsentiment. Vroeger hadden we ook altijd van dit soort kuikentjes en ik weet ook dat mijn moeder het de mooiste paasversiering aller tijden vindt. Ik sluit mij hier als dochter kritiekloos bij aan. De oogjes zijn gemaakt van kralen. Zo worden ze nu dus al decennialang gemaakt. Wie zou ze ontworpen hebben? Voor mij is het puur design. De vervolg vraag is: Laat ik ze in de verpakking? Daarmee staan ze symbool voor al die andere kuikens en kippetjes in te kleine hokjes. Deel ik ze uit? Stop ik ze bijvoorbeeld in mijn tas en geef ik iedereen die ik vanaf nu tegen kom een kuiken? Of verspreid ik ze door mijn eigen huis.

Dat soort vragen dus. Ik ben er nog niet uit.

dit is een plek waar veel korte kunstenaarsfilmpjes opstaan.

soms wordt je gevraagd om een lijstje te maken
noem je tien favoriete kunstenaars van nu.
laat ik daar maar eens mee beginnen, en ik begin met :
joost conijn.
gisteren zag ik weer een film van hem
hij volgt hierin zeven kinderen die in grote vrijheid leven op een vrijplaats in amsterdam
ik zat ademloos te kijken.
als je even tijd hebt moet je even gaan naar de de hallen(je moet natuurlijk niets)
negeer dan de vervelende fotografen arno nollen en araki en loop linea recta naar joost conijn.

foto

als ik dan vandaag geen tijd heb voor mijn sleutelroman
dan toch in ieder geval voor mijn sleutelman

mijn lief en ik
anderhalfjaargetrouwdfeestjevandaag
en de vlaggen mogen uit

vandaag was ik hier
dit centrum voor hedendaagse kunst had de afgelopen twee jaar een curator met internationale faam: catherine david
Ik heb eigenlijk altijd een zwak gehad voor haar tentoonstellingen. Veel politieke kunst uit oorlogsgebieden, veel over andere culturen. Geen hapklare brokken, maar altijd de moeite waard.

Nu is ze weg (met ruzie) en heeft Maarten van den Brink het stokje tijdelijk overgenomen.
vooralsnog gaat hij op de zelfde voet door, hoewel ik denk dat deze tentoonstellingen nog gewoon onder David zijn ontwikkeld.

Twee mooie tentoonstellingen, voor wie genoeg tijd heeft.
Over de nieuwste hype onder de beeldende kunst: Re-enactment (hierover later meer)
Maar vooral de aangrijpende tentoonstelling One Step Beyond waarin Lukas Einsele de wereld van de landmijn onderzoekt inclusief de slachtoffers.
Reconstructies van de ongelukken met de landmijn, persoonlijke verhalen, maar ook veel technische informatie over de verschillende landmijnen.
meer informatie over dit bijzondere project vind je hier

gewoon een prettige foto, gewoon in het kopje algemeen
van
victor strelkovsky

werk

van
marnix goossens

Object: Elle maart inclusief mascara
Materiaal: papier, plastic en chemische troep
Kosten: 5,50
Dag en tijd: zaterdag 19 februari, twee voor twaalf
Plaats: Albert Heijn Bentinckplein



Reden dat het mij gelukkig maakt:
Ik houd ontzettend van cadeautjes bij tijdschrften. De mascara zelf is al meer dan 5,50 waard en dan krijg ik er ook nog een hele Elle bij. Daarbij staat in deze Elle de opdracht voor hun jaarlijkse verhalenwedstrijd. Dit jaar doe ik mee. Dus het geeft ook nog uitzicht op roem en glorie en 450 euro. Al met al een heel praktische aankoop! Verder houd ik van de plaatjes in de Elle: mooie schoenen, leuke tasjes.. u kent het wel.

Een Elle werkt voor mij ook relativerend. Let maar op. Ik geef een voorbeeld. Stel ik maak me zorgen om de wereld... en dan lees ik in Elle een artikel over wenkbrauwen (pagina 196, titel: Stille wenk): 'Naast epileren, modelleren en stylen, is het belangrijk je wenkbrauwen zo nu en dan te verwennen met verzorgingsproducten.'

Heel belangrijk dus.